Spiti (oftewel: thuis)

We hadden wat extra uurtjes bijgekocht, zodat we tot 17 uur op de camping konden blijven. Daarna naar restaurant Spitaki voor het laatste Griekse maal (en frappé) en vervolgens door naar de ferry terminal. Je moet daar eerst je ticket halen (…) en dan wachten tot je op het ferry terrein mag. Althans, Rem mag dan met de camper erdoor, waarbij ze de camper met een zaklamp checken op verstekelingen, en ik moet dan lopend door de terminal. We waren al helemaal de koning te rijk dat de camper gewoon startte, waarvoor hij in feite ook is aangenomen. Je zit nu toch elke keer met samengeknepen billen als je moet starten. We vonden ook nog rij 16, hoewel ze alle moeite hadden genomen om de borden met de rijnummers goed te verstoppen. Leuke ontmoetingen met mede reizigers en dito gesprekken met allemaal avonturiers die met hun camper door Griekenland hadden gereisd.

We werden nog verwend met een gratis flesje water en een verpakt chocoladebroodje vanwege de vertraging: in plaats van 21.30 was het vertrek vertraagd naar 02.15. Je kunt het best maar je verstand op nul zetten.

Aan boord wederom in de rij voor je kamersleutel. Je moet het natuurlijk niet allemaal gaan digitaliseren, dat zou te makkelijk zijn. Nadat we al deze uitdagingen overwonnen hadden, konden we dan eindelijk het bed opzoeken in onze hut met raam. Poeh, bek af van al dat wachten en de verzengende hitte.

Op zee was het ook nog behoorlijk warm, maar met de wind was het aan dek heerlijk. Ook weer gezellige gesprekken met andere Nederlanders.

Om een uur of tien de volgende avond landden we dan aan in de haven van Ancona. We hadden al bedacht dat we, na zo’n hang/lig/wurg-dag gewoon door zouden rijden naar Zwitserland.

De volgende ochtend om een uur of zes kwamen we de Gotthard tunnel uit, waar we op een camperplaats een uurtje of vier hebben geslapen en nog even genoten van het prachtige uitzicht van het inmiddels in daglicht badende Zwitserland met zijn prachtige bergen.

Huphuphup, bakkie koffie maken, broodje eten en weer door.

In Duitsland wilden we dit nog een keer herhalen, maar het was zo heet, dat dit niet lukte. We reden dus door. Helaas geen restaurants meer open langs de snelweg, dus nog maar het Griekse chocoladebroodje van Grimaldi met een kop koffie naar binnen gewerkt.

We roken de stal. Om 2.30 uur vanmorgen (zaterdag) reden we de eigen oprit op. Oh, wat een heerlijke koelte en zeewind. Goed inademen; eindelijk weer volop lucht in de longen.

Vandaag toch weer op tijd uit de veertjes en begonnen met het schoonmaken, wassen, tuin onkruidvrij maken, boodschappen doen etc etc. En natuurlijk weer lekker bijkletsen met de buurtjes hier en de familieleden die verderop in de wijk wonen.

De reis “Griekenland op je gemak” sluit ik hierbij af. We hebben echt enorm genoten van alle avonturen, alle leuke ontmoetingen, het overheerlijke Griekse eten, de Griekse gastvrijheid en vriendelijkheid, het prachtige landschap, het fantastische zwemmen en dobberen in de lauwwarme zee en zwembaden en de onbetaalbare fijne dag met Ted en Mounya op Kreta. Het was allemaal top. We beseffen ons daarbij terdege wat een geluksvogels we zijn dat we dit kunnen doen.

Ik bedank jullie allemaal voor het meelezen en de hartverwarmende reacties onder het blog, waar we enorm van genoten. Special shout out naar Sophie, die, naast haar werk en studie, al die weken de plantjes heeft verwend, het onkruid heeft verwijderd, de tuin heeft gesproeid en de post heeft opgestapeld. Je zal maar zulke ouders hebben, die je gewoon drie maanden inschakelen voor het bijhouden van hun levende have. Top! Heel veel dank, Spo!

Tijd voor de cijfertjes!

·Totaal aantal gereden kilometers: 5.562, waarvan ongeveer 2.400 in Griekenland

·3 eilanden bezocht: Kreta, Levkada en Corfu

·Aantal overnachtingen: 85

·Aantal overtochten per ferry: 6

·Aantal waardevolle of gewoon gezellige ontmoetingen: ontelbaar.

Volgend jaar willen we eens “over land” naar Griekenland. Maar eerst in het najaar weer naar het Iberisch Schiereiland, de Costa Verde (Golf van Biskaje). Hopelijk lezen jullie dan weer gezellig mee!